Orfeo

Op zondag 4 augustus ll de uitvoering Orfeo van Claudio Monteverdi gezien in het Concertgebouw in Brugge. Uitvoerders waren La Venexiana - Claudio Cavina (leiding) - Emanuela Galli (Musica/Euridice) - Mirko Guadagnini (Orfeo) - Romina Basso (Messaggera) - Cristina Calzolari (Proserpina) - Matteo Bellotto (Plutone) - José Lo Monaco (Speranza) - Salvo Vitale (Caronte) - Raffaele Giordani (Apollo) - Annamaria Calciolari (Ninfa) - Giovanni Caccamo (Pastore) - Makoto Sakurada (Pastore-Spirito) - Claudio Cavina (Pastore) - Tony Corradini (Pastore-Spirito) Monteverdi’s Orfeo 1607) luidde een nieuw tijdperk in. Hij deelde de ideeën van Caccini in Le Nuove Musiche (1601) en hanteerde de term ‘seconda prattica’: Oratio Harmoniae Domina absolutissima (het woord is de absolute heerseres over de muziek). Een nieuw genre in een revolutionaire stijl: helder, verstaanbaar, doorgedreven expressief en dramatisch. Claudio Cavina, La Venexiana en een uitgelezen groep solisten tekenen voor een beklijvende uitvoering in ‘mise en geste’. Vooral de stemmen van Orfeo en de boodschapsters konden mij bekoren. De enscenering was mooi, maar kwam wel eens geforceerd over. Koor en orkest waren uitmuntend.